پردازش اثر انگشت شامل سه عملکر می شود: ثبت اثر انگشت، جستجو، شناسایی. در میان این سه، ثبت اثر انگشت مهمترین عملکرد را به عهده دارد زیرا در این مرحله می باشد که تصویری از اثر انگشت تهیه می شود، تنها در این حالت می باشد که افراد انگشت خود را جهت اسکن شدن بروی سنسور اثر انگشت قرار می دهند و نتیجه آن است که نشان دهنده شناسایی یا عدم شناسایی اثر انگشت فرد می باشد. روش های مختلفی جهت بررسی اثر انگشت اسکن شده وجود دارد، که با توجه به کارایی و دقت عملکرد می توان به الگوریتم بررسی جزئیات اثر انگشت اشاره کرد.

جزئیات اثر انگشت:

از ویژگی های مهم برآمدگی های اثر انگشت می توان به محل پایان یافتن، تقسیم شدن و برآمدگی های کوتاه (نقطه ای) اشاره کرد.
پایان برآمدگی: به محلی که یک برآمدگی ادامه پیدا نمی کند و پایان می یابد گفته می شود.



تقسیم شدن: به قسمتی گفته می شود که یک برآمدگی به دو قسمت جداگانه تقسیم می شود




برآمدگی های کوتاه (نقطه ای): به آنهایی گفته می شود که بطور متوسط از سایر خطوط برآمدگی، بطور قابل توجهی کوتاه تر باشند گفته می شود.




جزئیات و الگوها در تجزیه و تحلیل اثر انگشت ها بسیار با اهمیت می باشند و تنها با استفاده از آنهاست که می توان ثابت نمود دو اثر انگشت مشابه وجود ندارد.

سنسور های اثر انگشت:

دستگاه هایی الکترونیکی می باشند که با تهیه یک عکس دیجیتالی از الگوی اثر انگشت کار می کنند. به عکس تهیه شده اسکن زنده می گویند. این اسکن بصورت دیجیتالی مورد پردازش قرار می گیرد تا یک قالب بیومتریک بوجود آورد تا برای مقایسه اثر انگشت ها مورد استفاد قرار گیرد. جهت انجام اسکن زنده از تکنولوژی های مختلفی استفاده می شود که بطور نمونه می توان به سنسور های نوری، خازنی، امواج رادیویی (RF)، حرارتی، فیزوالکتریکی و میکروالکترومکانیکی اشاره نمود. در مقالات بعدی به توضیحی کلی از این تکنولوژی ها می پردازیم.


بازگشت